Sitemap
TextSizeButtonSmall TextSizeButtonMed TextSizeButtonBig
Valmynd2
lifid
« 2017 »
« ┴g˙st »
S M Ů M F F L
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    
lifid
Facebook Skolastarfsemi Skolar dagskra
Utgefid efni HusinIbae Eyradalur 5.
Eyradalur 5.

Um S˙­avÝkurhrepp

Tilur­ sjßvar■orps

Eyvindur kné og kona hans Þuríður rymgylta námu land í Álftafirði og Seyðisfirði, samkvæmt Landnámabók, og komu frá Ögðum í Noregi. Frá þeim tíma lifðu bændur í Álftafirði um aldir á kvikfjárrækt og fiskveiðum. Fiskurinn var lífsnauðsynleg viðbót við sauðfé og nautgripi, enda setti takmarkað landrými óhjákvæmilega skorður við stækkun búfjárstofna. Róið var á fiskimiðin á litlum árabátum en heimræði var nánast eingöngu frá Súðavík. Þaðan var tiltölulega stutt á miðin og aðstaða góð til lendinga í fjörunni. Víkin sem Súðavík dregur nafn sitt af veitti einnig skjól og leiða má líkum að því að nafnið sé tilkomið vegna þess að frá aldaöðli voru þar dregnir bátar á land, eða súðir. Aðrir bændur í Álftafirði fóru í verbúðir rétt innan við Arnarneshamar en þar var ævafornt útver sem nefndist Hafnir.

 

Í manntalinu frá 1870 er Súðavík fyrst nefnt þorp en þéttbýli tók að myndast þar upp úr miðri 19. öld. Íbúar Álftafjarðar tilheyrðu þá Eyrarsókn í Seyðisfirði og voru íbúar sóknarinnar 238 árið 1835. Árið 1870 voru íbúar sóknarinnar, langflestir bjuggu í Álftafirði, orðnir 379 og hafði fjölgað um 60% á 35 árum. Þessi fjölgun leiddi til þess að færri komust að á sveitabæjunum og því freistaði fólk gæfunnar við sjávarsíðuna. Til þess var Súðavík heppilegur staður bæði vegna nálægðar við fiskimiðin og landrýmis. Fyrstu íbúar þéttbýlis í Súðavík fóru að dæmi forfeðranna og nýttu sér bæði fiskveiðar og kvikfjárrækt en þá varð sú breyting á að fiskveiðar urðu helsti bjargræðisvegurinn en kvikfjárræktin búbót.

 

Árið 1883 hófu Norðmenn rekstur hvalveiðistöðvar á Langeyri og var stöðin starfrækt í tvo áratugi, auk hvalveiðistöðvar á Dvergasteinseyri. Talsverð umsvif voru í kringum stöðvarnar sem löðuðu að sér fólk í atvinnuleit. Í kjölfarið fjölgaði fólki talsvert í Eyrarsókn og árið 1901 voru íbúarnir orðnir 532. Árið 1910 voru þeir orðnir 616 en í kjölfar minnkandi umsvifa við rekstur hvalstöðvanna fækkaði fólki aftur og árið 1920 var fjöldi íbúa í Eyrarsókn kominn niður í 264. Þrátt fyrir umsvif og uppbyggingu á Langeyri í kjölfar hvalveiðanna hélt föst búseta fólks þó áfram við Súðavík. Þar hafði byggðin skotið rótum og auðveldast var að heyja lífsbaráttuna þaðan miðað við atvinnuhætti þeirra tíma og hélst svo langt fram eftir 20. öld.
Vefumsjˇn